Veluwenkamp: "Waar vind je dan bijvoorbeeld je literatuur?"
Ik (stamelend): "Ik volg u niet helemaal."
Veluwenkamp: "Nou, zoek je dat ergens in de goot, of in het nachtkastje van je moeder of ga je via doorverwijzingen in andere boeken te werk?".
Ik (bij binnenkomst): "Sorry dat ik zo binnen kom vallen, ik had net al gebeld maar toen was u net even eh..."
Veluwenkamp: "Wieberen".
Zo'n manier van praten neem je al snel over, dat begrijpt u.
Veluwenkamp: "Sacha, bijzondere naam, hoe kom je daar aan?"
Ik: "Die hebben mijn ouders me gegeven."
Ook Veluwenkamps collega Hacquebord begint zich al met dergelijke oneliners bezig te houden:
"Van walvisbaleinen maakte men in de 18e eeuw korsetten en dergelijke. Dat was toen heel erg in de mode. Tegenwoordig is dat allemaal van staal geloof ik, maar ik moet zeggen dat ik dat niet heel vaak controleer."
Dan nog een citaat dat op de radio voorbij kwam: "Ja, eerlijk gezegd is sterven niet iets wat ik heel graag doe."
En tenslotte nog deze, uit de Donald Duck van vorige week, de subliemste grap die ik in tijden heb gezien:
0 reacties:
Een reactie plaatsen