Op dit moment ga ik al bloggend mijn 25e verjaardag in, net terug thuis van een prachtig avondje taalpurisme. Bootvriend Bob van Dijk had op zijn "Josephina" een heus grootscheeps scheepsdictee georganiseerd, geschreven door niemand minder dan Driek van Wissen.
Voor mijn gevoel kende ik Bob al jaren (via paps, die vaak vlak naast zijn schip in de Plantsoenbrug resideert) maar ik had hem nog nooit persoonlijk ontmoet. Bij binnenkomst mocht ik meteen Bob en Driek himself de hand schudden. Er was afgesproken dat ik tussen het eind van het dictee en de prijsuitreiking een voordrachtje zou doen. Natuurlijk zou ik zelf ook actief deelnemen aan het dictee.
Nou over het dictee kunnen we kort zijn; een waar meesterwerk van de grootmeester zelf en een persoonlijk drama voor mij. Met 45 fouten bleek ik van nietszeggende middelmatigheid. Wat een inconsequente rottaal spreken wij hier toch in dit vermaledijd koude land. Heilige Maagd, met hoofdletter, heilige Nicolaas zonder grote H, locatie met een C, lokale met een K. Dat soort vervelend gedoe. (Die laatste twee had ik overigens wel juist, voor de goede orde)
We keken elkaars werk na, en ik streepte naar hartelust (geen hartenlust, toch Driek?) 53 fouten aan op het velletje van de persoon die ik moest nakijken. Dat was wel even schrikken. Ik zag al dat ik zelf ook heel veel fout had gedaan. Dat moest dan maar gecompenseerd worden met poëzie. Bijna op schoot van de voormalig Dichter des Vaderlands (hoofdletters, of je nou wilt of niet Driek!) mocht ik mijn kunstje komen doen. Egeltjesliefde deed het weer zeer goed, en mijn andere gedichten ook, maar ik voelde al aankomen dat dit gezelschap wel openstond voor iets Afrikaans. Bij wijze van uitzondering liet ik dit selecte gezelschap alvast horen wat er in de komende UK zal staan. En ze vonden het mooi. Heel veel mensen vroegen of misschien in Zuid-Afrika geweest ben, of ik die taal ergens studeer hoe ik er bij gekomen ben. Niets van dat alles; een autodidact taalprutser, dat is wat ik ben, van Roemeens tot Afrikaans.
Van Bob mocht ik als dank voor mijn optreden een meer dan geweldige Gothic DVD en CD-box ontvangen, met een prachtig heus leren jasje eromheen. Hij wist van pa dat ik heel erg met muziek bezig ben en dat ik ooit eens een vlammend stuk over Hard Rock en Gothic Metal geschreven heb. De box die mij hier ten deel viel is zo luxe en zo mooi en stijlvol ontworpen dat ik er stil van werd. Heel erg bedankt Bob, uit de grond van mijn hart! Die staat heel mooi in mijn kast.
Toen veel van de gasten al vertrokken waren, drukte de heer van Wissen, Driek dus, mij zijn nieuwste boekje in m'n handen, als verjaardagscadeau. Wat een held! "Het Jaar 9" heet het. Ik vroeg hem er even iets in te schrijven. Dat vroeg ik al eens eerder op de Koninginnedagrommelmarkt waar ik juist een boek van hem voor 1,50 op de kop had getikt, maar dat wilde ik nu natuurlijk geen woord hebben. Hij schreef het volgende:
Zo sta je voor Sem Schilt op te treden, zo krijg je van Driek een verjaardagswens en noemt hij je collega, zo mag je zomaar meedoen aan een dictee, zo krijg je complimenten van allerlei mensen en word je herkend en "lieverd" genoemd door dames die zeggen dat je zo stijlvol gekleed bent (wie, ik? met m'n pet?). Samenvattend ga ik gewoon even Gerard Joling citeren: "Ik hou d'r zo van!"
